Informatie over de kunstenaar
Naam: Federico Bertozzi
Gerealiseerde kaarten: 61 - Caudipteryx Zoui, 81 - Sinosauropteryx Prima
Gebruikte technieken: Digitale schilderkunst
Paleo-artistiek tijdperk: Renaissance
Historisch tijdperk: Vroeg-Krijt
Dit is de eerste keer dat je samenwerkt met Tomodachi Press. Hoe is het eerste contact tot stand gekomen?
“Ja, het is echt de allereerste keer. Sterker nog, het is een van de eerste samenwerkingen van mijn leven. Voor deze opdracht wist ik maar weinig over Tomodachi Press, maar ik heb een vriend (zonder wie ik hier vandaag niet op deze vraag zou antwoorden) die altijd al groot liefhebber is geweest van hun producten. Op een avond stuurde hij me, omdat hij mijn passie voor illustraties kende, privé een verhaal van Dario waarin hij kunstenaars zocht voor een nieuw project.
Ik had nog steeds geen idee waar het om ging, maar het idee om deel te nemen aan een onbekend project met veel andere kunstenaars sprak me enorm aan. De volgende dag stuurde ik mijn portfolio op en diezelfde avond ontving ik de bevestigingsmail. Ik heb die een paar keer moeten herlezen voordat ik begreep dat ik er echt bij zat.
De herinnering die me het meest is bijgebleven, heeft te maken met de Telegramgroep waarin ik werd toegevoegd: ik was enorm verbaasd toen ik tussen de leden de namen las van ongelooflijke kunstenaars van wie ik tot dan toe alleen de namen onderaan kaarten van Magic the Gathering had gezien.”
Release the creatures: Dinosaurs! werd gemaakt onder de artistieke supervisie van Dario Moccia, maar ook onder de wetenschappelijke supervisie van Zoosparkle. Hoe inspirerend was deze dubbele beoordeling?
“Omdat ik nog maar weinig professionele ervaring heb, kan ik niet veel vergelijkingen maken, maar als nieuwkomer kan ik wel zeggen dat de snelheid en precisie die ik in elk antwoord van beiden zag, me enorm hebben geholpen bij mijn eerste stappen en om te leren hoe je in teamverband werkt.
Tot nu toe schilderde ik vooral uit passie. De enige feedback die ik vroeg, kwam van mijn broer en mijn partner, die niet gemakkelijk tevreden te stellen zijn, maar met Dario en Willy speelden we ineens in een heel andere competitie!”
Voor de set heb je 2 kaarten gemaakt, beide uit het paleo-artistieke tijdperk van de Renaissance. Als je een kijkje neemt op je Instagramprofiel, zie je een voorkeur voor fantasywerelden en -onderwerpen. Hoe was het om deze wezens te maken, die zo "ver" van je stijl afstaan?
“Nou, ik had niet zozeer moeite met de wezens, maar eerder met de schilderstijl die me was toegewezen. Ik had inderdaad meer dan een paar aanwijzingen van Dario nodig om goed te begrijpen welke richting ik op moest: die sterke contrasten en zo duidelijk afgebakende zwarte partijen liggen een beetje buiten mijn gebruikelijke stijl, maar dat was juist ook het mooie aan deze reis.
Wat de onderwerpen betreft had ik geen bijzondere problemen: in mijn hoofd zijn dinosauriërs mythische wezens die echt hebben bestaan. Het was alsof ik twee draken schilderde... met een heleboel regels!”
Laten we nu in detail naar de afzonderlijke kaarten kijken: nummer 61 toont twee Caudipteryx Zoui's in een uitdagende houding, klaar om te vechten in een soort natuurlijke arena, met een nest en gebroken eieren onder de poot. Hoe is het idee voor deze scène ontstaan?
“Het oorspronkelijke idee en het uiteindelijke resultaat liggen vaak ver uit elkaar. Aanvankelijk dacht ik aan een horizontale scène, met een exemplaar van achteren dat op het punt stond de confrontatie aan te gaan. Het exemplaar aan de voorkant diende alleen om informatie over het uiterlijk van de dinosaurus te geven.
Na enkele correcties van Dario over het beeld, het perspectief en de afstand tussen de twee exemplaren om de ruimte op de kaart optimaal te benutten, verscheen het nest. Dat was onvermijdelijk om context aan de scène te geven. Tussen het gebladerte achter het voorste exemplaar wilde ik ook de kop van het jong toevoegen dat in het uitgekomen ei zat, bijna onzichtbaar, gewoon omdat het me leek alsof het iets verdedigde: een hoop eierscherven was niet genoeg!”
Dan nummer 81, naar mijn mening een prachtige kaart, waarop een groep Sinosauropteryx Prima's om een kleine prooi strijdt, met een bijna goddelijk licht op de achtergrond. Wat was de inspiratie voor dit werk?
“Aaaah, hier heb ik me echt mee vermaakt! Ik had enorm veel materiaal over deze exemplaren: uit de resten kon men de kleur van het verenkleed afleiden, evenals het feit dat ze deze hagedissen aten. Willy vond het belangrijk dat er in de illustratie een jachttafereel of een scène met deze prooi in voorkwam.
Ik koos voor de jachttafereel, geïnspireerd door de houding waarin een van de fossielen werd gevonden. Die houding wilde ik verwerken in het exemplaar dat op het punt staat de hagedis te grijpen. Vervolgens wilde ik het contrast benadrukken tussen zo'n hectisch moment en de sympathie die de kleine hagedis bij me opriep, waardoor deze groteske scène gedwongen poëtisch en sacraal werd.”
Als je een andere dinosaurus en een paleo-artistiek tijdperk zou mogen kiezen om voor een nieuwe kaart te interpreteren (in timeshifted-stijl), welke zou je dan kiezen?
“Uiteraard zou ik uit de losse pols Spinosaurus hebben geantwoord, een echte klassieker. Maar als ik er beter over nadenk, zou ik waarschijnlijk heel graag de Anchilosaurus in renaissancestijl hebben gedaan: sterk en gewelddadig!”
Hoe is je kijk op de wereld van de dinosauriërs veranderd na dit project?
“Minder dan je misschien zou denken! Ondanks alle informatie die ik heb opgedaan en de gevonden fossielen, vind ik het nog steeds ongelooflijk dat zulke dieren hebben bestaan. Ik zie ze nog steeds zoals ik ze als kind zag.
P.S. Ik weiger te accepteren dat de pterodactylus geen dinosaurus is. Een beetje zoals de degradatie van Pluto tot dwergplaneet!”
Voordat we afscheid nemen: welke boodschap zou je willen meegeven aan de verzamelaars die dit lezen?
“Natuurlijk wil ik hen bedanken. Terwijl ik stap voor stap probeer mijn passie in een beroep om te zetten, besef ik echt dat we zonder mensen zoals zij, die ons werk waarderen en ervan houden, genoegen zouden moeten nemen met een echte baan!
Natuurlijk maak ik maar een grapje, maar dat is wel de kern: als ik de ambitie en voldoening kan hebben om aan projecten van dit niveau te werken, komt dat alleen doordat er aan de andere kant mensen zijn die bereid zijn in kunst te investeren.”
De favorieten van Federico Bertozzi
- Lay-out: Moderne periode
- Paleo-artistiek tijdperk: Postmoderne periode
- Historisch tijdperk: Laat-Krijt
- Favoriete kaart uit de set: Maip Macrothorax van Nicola Saviori
- Kunstenaars: Nicola Saviori, Lorenzo Lanfranconi, Domenico Cava, Mirko Failoni, Francesco Mazziotta, Ivan Bigarella
0 reacties