Informatie over de kunstenaar
Naam: Vittorio Serrenti
Gemaakte kaarten: 55 - Acrocanthosaurus Atokensis, 79 - Scipionix Samniticus, P4 - Hylaeosaurus Armatus
Referentietechnieken: Digitale schilderkunst
Paleoartistiek tijdperk: Renaissance
Historisch tijdperk: Vroeg-Krijt
Was je vóór “Release the creatures: Dinosaurs!” al geïnteresseerd in dinosaurussen?
“Ja, ik ben altijd gefascineerd geweest door dinosaurussen. Vooral toen ik klein was, keek ik naar films met dinosaurussen uit de jaren 90 en 2000. Mijn favorieten waren De reis naar de Vallei van de Eeuwige Meren en 4 dinosaurussen in New York.
Daarna had ik een aantal geïllustreerde boeken, vooral het deel van de Grote encyclopedie voor kinderen die door Repubblica werd uitgegeven, waarvan ik alle illustraties kopieerde. Uiteindelijk ook speelgoed, zoals grote poppen.”
Ontstond je passie voor tekenen al toen je klein was? Wat tekende je in het begin en wanneer besefte je dat je er later je beroep van wilde maken?
“Ik heb toen altijd getekend; vanaf de kleuterschool is het altijd mijn belangrijkste bezigheid geweest. Als kind had ik periodes waarin ik geobsedeerd raakte door bepaalde onderwerpen: eerst tekende ik alleen auto’s, daarna boksers, vervolgens dieren, daarna piratengaljoenen en zo verder. Misschien namen ze me mee naar een tentoonstelling over iets of gaven ze me een boek cadeau, en dat fascineerde me; zo begon er weer een nieuwe obsessie. Tekenen is een manier om onderwerpen te verkennen die ons intrigeren.”
Op de kunst middelbare school leerde ik mijn vriend Federico Tardino kennen, die toen al een groot liefhebber was van Italiaanse, Franse en Argentijnse strips. Dankzij hem ontdekte ik een wereld die ik niet kende en die voor mijn gevoel veel dichter bij mijn interesses lag dan manga en Amerikaanse comics. Daaruit ontstond mijn verlangen om stripverhalen te vertellen, vooral de verhalen die we samen bedachten.”
Dit is de eerste keer dat je met Tomodachi Press samenwerkt. Hoe kwam het eerste contact tot stand?
‘Ik herinner me dat ik lag te slapen en de melding zag waarin stond dat Dario me was gaan volgen en me een bericht had gestuurd. Ik dacht dat het een droom was en viel weer in slaap..
Toen werd ik wakker en het bleek waar te zijn. Ik schrok me eerlijk gezegd rot. Daarna praatten we met elkaar en was alles heel natuurlijk en aangenaam.’
Heeft hij je meteen verteld waar het over ging? Werden de dinosaurussen vooraf gekozen of pas later?
‘Nee, nee, aanvankelijk was alles geheim. Na enkele weken vertelden ze ons waar het over ging. Dario koos de dinosaurussen op basis van onze stijl en het paleoartistieke tijdperk waarin we goed tot ons recht kwamen.
In mijn geval combineerde hij mijn vuile stijl met de ‘renaissance’, dus met tamelijk gewelddadige en indrukwekkende scènes die typerend waren voor de stripverhalen uit de jaren 80, waarin dinosaurussen werden afgebeeld als moordzuchtige monsters. Vervolgens kregen we een reeks paleoartistieke illustraties en kunstwerken aangereikt als referentiepunt voor onze kaarten. Ik koos de werken van William Stout, die samen met Dario en Willy, zonder dat hij het wist, mijn spirituele gids was bij het maken van deze werken.’
‘Release the creatures: Dinosaurs!’ is gemaakt onder de artistieke supervisie van Dario Moccia, maar ook onder de wetenschappelijke supervisie van Zoosparkle. Hoe stimulerend was deze dubbele beoordeling?
‘Ik heb het erg gewaardeerd om in teamverband te werken. Dario gaf vooral feedback vanuit een narratief perspectief, dus over storytelling en compositie. Willy heeft me daarentegen enorm geholpen met anatomie. Hij voorzag ons van voorlopig materiaal om ons te helpen correct te werk te gaan en greep later ook in tijdens het work-in-progressproces.
Laten we zeggen dat het voor iemand die nog nooit professioneel en anatomisch nauwkeurig dinosauriërs heeft getekend, zonder de hulp van een deskundige, erg moeilijk is. Op deze manier was het daarentegen relatief "gemakkelijk".”
Iets wat me altijd heeft geïntrigeerd, is het verhaal achter de kleuren: hoe kies je de kleuren die je met de dinosaurus combineert? Hebben die ook een wetenschappelijke basis?
“Ik ben geen dinosaurus-expert, maar in mijn geval had ik enkele algemene aanwijzingen. Daarnaast hadden we een schriftelijke beschrijving van wat we moesten weten over de betreffende dinosaurus, zijn gedrag, zijn aard, enzovoort...
Bijvoorbeeld bij nummer 55 (Acrocanthosaurus atokensis) hebben we een scène verteld die geïnspireerd was op een vondst van fossiele voetafdrukken. Op de vindplaats bij de Paluxy River is een dubbel spoor van voetafdrukken gevonden, waardoor wetenschappers vermoedden dat het om een achtervolging tussen een Acrocanthosaurus en een sauropode kon gaan, misschien een dier dat leek op een Sauroposeidon.”
Wat betreft nummer 79 (Scipionix Samniticu): je hebt het creatie- en ontwikkelingsproces ervan gepubliceerd. Aanvankelijk leek het erop dat men een aan de gang zijnde jach scène wilde weergeven, maar op de uiteindelijke kaart is gekozen voor een scène waarin de jacht al is afgelopen. Hoe komt dat?
“Aanvankelijk zou ook dit een achtervolgingsscène worden: het gaat om de Scipionyx die een hagedis of een soortgelijk dier achtervolgt. Toen we de kaart maakten, merkte Dario op dat deze vrijwel identiek was aan een andere kaart die al in de set zat en stelde hij deze alternatieve compositie voor, die typisch is voor de manier waarop dinosauriërs worden afgebeeld, als je erover nadenkt. Ze lijkt ook op het logo van Jurassic Park. En vreemd genoeg had nog niemand hiervoor gekozen.
Van daaruit zijn we met dit nieuwe idee begonnen, dat naar mijn mening de gekozen dinosaurus sterk tot zijn recht laat komen. Hoewel hij dreigend wordt afgebeeld, helemaal onder het bloed en met het uiterlijk van een roofdier, behoudt hij toch iets aandoenlijks, omdat het nog steeds een jong dier is. Daarom heeft deze kaart voor mij een bijzondere betekenis.
De afgebeelde dinosaurus is Scipionyx samniticus, waarvan het in Italië gevonden holotype inderdaad een nog niet volwassen individu was. Het is deze mix van killer en jong, kwetsbaar wezen die me fascineert.
In de paleontologie wordt het referentie-exemplaar van een soort, het fossiel waarop de wetenschappelijke beschrijving is gebaseerd, een holotype genoemd.”
De derde kaart werd ook door Tomodachi Press besproken tijdens een conferentie op Comicon in Napels. Op de kaart staat Hylaeosaurus Armatus afgebeeld tijdens een vlucht door de plaatselijke fauna. Hoe was het om al die chaos te creëren?
“De grootste uitdaging lag zonder twijfel op narratief vlak. De dinosaurus in kwestie moest zowel in moeilijkheden als in gevaar lijken, maar tegelijkertijd moest hij zelf gevaarlijk lijken. Enerzijds moest de dreiging aanzienlijk zijn, met een groot aantal roofdieren, de kiezelachtige en oneffen ondergrond, de verwondingen aan de dinosaurus enzovoort... maar tegelijkertijd moest hij de ‘koning’ van de krokodillen lijken. Zodra we dat begrepen en wisten hoe we het effectief konden overbrengen, ging alles van een leien dakje.”
Grafisch gezien vond ik het erg moeilijk om de osteodermen te tekenen, de botten die aan de zijkant van de dinosaurus uitsteken. Ook het tekenen van alle krokodillen was niet eenvoudig: ze stonden allemaal in een andere houding en moesten geloofwaardig zijn. Hij voegt toe: “In eerste instantie zouden het schildpadden worden, maar ze zagen er niet dreigend genoeg uit.”
Als je een andere dinosaurus en een paleoartistiek tijdperk zou mogen kiezen om te interpreteren voor een speciale kaart (zoals de timeshifted-kaarten), wat zou je dan kiezen?
“Eerlijk gezegd voel ik me erg gelukkig: ik kreeg vier totaal verschillende en allemaal interessante dinosaurussen toegewezen. Misschien zou ik de stegosaurus kiezen. Wat het tijdperk betreft had ik graag de futuristische exemplaren geprobeerd, maar ik voel me toch erg op mijn gemak in mijn splatterperiode uit de jaren 80. Al met al zou ik ook als tekenaar in die tijd gelukkig zijn geweest.”
Hoe is jouw kijk op de wereld van de dinosaurussen na dit project geëvolueerd?
“Nou, ik heb de paleoart ontdekt, de geschiedenis ervan en de wereld van de liefhebbers, ik zou in de toekomst graag nog meer werk over dinosaurussen maken. Ik hoop de gelegenheid te krijgen om een excuus te hebben om ze nog verder te bestuderen.”
Voordat we afscheid nemen, wil je nog een boodschap achterlaten voor de verzamelaars die dit lezen?
“Ik hoop dat ze net zo enthousiast als ik zijn over de komst van deze kaarten en dat ze ons werk hebben gewaardeerd. We hebben er echt alles aan gedaan. Ik hoop dat de dinosaurusexperts tevreden zijn over de nauwkeurigheid van mijn dinosaurussen!
En ik kan niet wachten om de kaarten ook zelf in het echt te zien.”
De favorieten van Vittorio Serrenti
- Lay-out: Heroïsche periode
- Paleoartistiek tijdperk: Renaissance
- Historisch tijdperk: Vroeg-Krijt
- Favoriete kaart van de set: Tyrannosaurus Rex van Attila Schwanz
- Artiesten: Federico Mele, Roberto Ali, Francesco Mazziotta, Emanuele Desiati, Valentina "Banjo" Napolitano en Lorenzo de Felici
0 reacties